Γονείς και παιδιά

Ανάμεσα σε γονιούς και παιδιά μπορούμε να επισημάνουμε τις εξής βασικές συναισθηματικές καταστάσεις.

 Ο γονιός τρέφει μια ολόβαθη αγάπη για το παιδί του. Το νιώθει σπλάγχνο του. Κομμάτι του εαυτού του, κομμάτι του είναι του.

Και η αγάπη αυτή μεταφράζεται σε καϋμό για φροντίδα, στήριξη, συμπαράσταση, βοήθεια στο παιδί στα πρώτα βήματά του στη ζωή, και μάλιστα σε μια εποχή σκληρή, ανταγωνιστική, αλλά και γεμάτη παγίδες και κινδύνους.

Δίνει τα πάντα για το καλό του παιδιού του και αυτοπροσφέρεται, αυτοθυσιάζεται, θα λέγαμε.

Το παιδί από τη δική του πλευρά δεν έχει την ωριμότητα του γονιού, ουτε τις έγνοιες και τις ανησυχίες του καταλαβαίνει.

Ζει άρκετά με κέντρο τον εαυτό του. Θέλει να σταθεί στα πόδια του. Κι όσο μεγαλώνει τόσο πιο πολύ το ποθεί.

Ωστόσο, στρέφεται με αθώα αφοσίωση και ευγνωμοσύνη απέναντι στους γονείς, αλλά και εκζητώντας στηριγμό, επιβεβαίωση, προστασία, καθώς επίσης και εμψύχωση για να πορευθεί σε αυτοδυναμία και ελευθερία, για χτίσιμο αισθήματος αυτοπεποίθησης και υψηλό αυτοσυναίσθημα, για θάρρος αγωνιστικότητος απέναντι στη ζωή, τους συνανθρώπους, την κοινωνία.

Αίτημα λοιπόν να βρεθεί χρυσή τομή.

Το παιδί να ξεκινήσει με γερή εμπιστοσύνη προς το γονιό, να τροφοδοτηθεί με πλούσια βιώματα ασφάλειας.

Και ο γονιός, ανταποκρινόμενος, να προσφέρει προστασία αλλά όχι εγκλωβισμό, αυτοπεποίθηση αλλά όχι υπεροψία ή αλαζονεία ή αυθαιρεσία, επαναστατικότητα και αναρχισμό..

Η ολοκλήρωση της προσωπικότητος του παιδιου και η ποθητή αυτοπεποιθηση - το αυτοσυναίσθημα αναπτύσσεται παράλληλα με την εμπιστοσύνη προς τον γονέα.

Από τη σωστη δόμηση σχέσης με το γονιό (με την προηγούμενη γενιά) το παιδί θα περάσει σε σχέσεις εμπιστοσύνης και συνέπειας με τους υπολοίπους ανθρώπους γύρω του και θα επιβιώσει -πιθανότατα και θα διακριθεί- με την ανάπτυξη των χαρισμάτων του, με το ξεδίπλωμα ενός υγιούς και φυσιολογικου χρακτήρα. Σίγουρα θα ευτυχήσει.

 Μέσα από την αλληλεπίδραση γονιού και παιδιού, μέσα από την 24ωρη συνύπαρξη με τον συνειδητοποιημένο γονέα, τον ενθαρρυντικό, τον μη κυκλοθυμικό ή ευμετάβολο και ασταθή, παρορμητικό ή επιπόλαιο, αλλά ισορροπημένο και υπεύθυνο, το παιδί θα συνδυάσει την εμπιστοσύνη προς τους άλλους και συνάμα την εμπιστοσύνη προς τον εαυτό του.

Θα αφομοιώσει την έννοια συνυπάρξεως με άλλους ανθρώπους, μέσα σε κλίμα αμοιβαίου σεβασμού και ατμόσφαιρα «αρχών και συμβάσεων» σε κάθε προσέγγιση και συνεργασία.

Η υπαρξη των ορίων δομης και σταθερότητος εκ μέρους γονέα είναι εξαιρετικά σημαντική για το παιδί.

Άρα ο γονιός καλλιεργεί διαρκώς την αυτογνωσία του και την επίγνωση του χαρακτήρα του, με τις όποιες αδύναμες πλευρές ή ωρες κοπώσεως και ανυπομονησίας, έτσι ωστε να είναι καλός γονιός. Αναγνωρίζει τις προσωπικές δυσκολίες του και τα τρωτά του σημεία και επαγρυπνεί στο να αυτοελέγχεται και αυτοβελτιώνεται.

Πάνω σ'αυτό το θέμα θα ομιλήσει και θα εισηγηθεί

η κα Μαρία Νάτσιου, Κλινική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια,

Ψυχοθεραπεύτρια Ομάδας, Επόπτρια εκπαιδευομένων Ψυχοθεραπευτών,

μέλος της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ψυχοθεραπείας

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2020

ώρα 7 - 8 μμ

στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας

Βενιζέλου 29, 1ος όροφος, Βέροια