Όμορφα λόγια και θεωρίες όλοι
ξέρουμε να λέμε..
Φιλοσοφήματα,
διανοήματα, ονειροπολήματα..
Η «αξία άνθρωπος», ο «ανθρωπισμός»!..
Λόγια
κούφια..
για μια ψυχούλα τόσο συμπαθητική
με τόση
άδολη και γνήσια αγάπη.
Για ένα παιδί, που δεν θα γίνει «μεγάλος και τρανός»
και δεν
πρόκειται να ανταποδώσει την ευγνωμοσύνη..
Θα τον περιμένει όμως στην Πύλη
του Παραδείσου,
να τον υποδεχθεί και να του
εξασφαλίσει την πιο καλή θέση..
Σκέφτομαι.
«Γιατί στις μέρες μας επιτρέπει ό
Πανάγαθος Θεός
τόσα
περιστατικά με παιδιά υστερημένα»;;
Και απαντώ:
Διότι το
παρακάναμε με τις επίγειες φιλοδοξίες μας..
Θέλουμε την προσωπική μας
σταδιοδρομία..
Και
περικόπτουμε ό,τι πνευματικό..
Θέλουμε και την ανάδειξη των
παιδιών μας..
Και «λυσάμε» για να τα «εφοδιάσουμε» για τη ζωή,
Να γίνουνε
«μεγάλοι και τρανοί», σε τούτον τον
κόσμο..
Μας τό 'πανε οι Δυτικοί,
που έχουνε χτίσει πολιτισμούς
παραμυθένιους
και
τεχνητούς Παραδείσους, εντυπωσιακούς..
Δηλητηριάσανε τη σκέψη μας,
οι άνθρωποι του κόσμου τούτου,
οι
άνθρωποι, που αρνηθήκανε τον Θεάνθρωπο..
Και μεις τους θαυμάσαμε, τους
πιστέψαμε,
απαρνηθήκαμε την Αγάπη, αποστραφήκαμε
τη Θυσία,
την
ενατένιση στα αληθινά, στον Ουρανό..
Υψώσαμε
μέχρι τα ουράνια τον Ατομισμό!..
Κι έρχονται τα παιδάκια αυτά να
βάλουν φρένο στο φρένιασμά μας
να μας δείξουν την Αγάπη και τον
Ουρανό..
Δάσκαλος εμπνευσμένος-αξιοθαύμαστος: Στέργιος Παρίζας
κι άλλος ένας δάσκαλος ειδικής αγωγής, που -κατά τη γνώμη μου- εμπνεύσθηκε από τον πρώτο:
κι άλλος ένας δάσκαλος ειδικής αγωγής, που -κατά τη γνώμη μου- εμπνεύσθηκε από τον πρώτο:
Τι κι αν είμαι διαφορετικός
Άλλωστε όλοι διαφέρουν.
Εγώ δεν είμαι εσύ, εσύ δεν είσαι
εγώ,
Κι αυτό καλά
όλοι το ξέρουν.
Τι κι αν δε μπορώ να περπατήσω,
Τι κι αν δυσκολεύομαι λιγάκι να
μιλήσω,
Κοίτα εδώ..
Κι εγώ μπορώ
Τι κι αν
είμαι διαφορετικός ...
Τι κι αν δε μπορώ να παίξω μπάλα,
Τι κι αν δυσκολεύομαι να ανέβω
στην τραμπάλα,
Κοίτα εδώ..
Κι εγώ μπορώ.
Τι κι αν δε μπορώ να σε ακούσω,
Τι κι αν δυσκολεύομαι να σε
κατανοήσω,
Είμαι εδώ..
Γιατί Μπορώ!!!
Στίχοι
-Μουσική: Γιάννης Γραικίδης, Ειδικός Παιδαγωγός
