Η μάνα περιθάλπει το μωρό.
Ο μικρός γιός ονειροπολεί, ίσως μελαγχολικά μέσα στη φτώχεια τους.
Η γιαγιά αναπολεί τα περασμένα, συλλογάται τα τωρινά και το αύριο με στοχασμό θλίψης αλλά και προσευχής.
Ένα κουτί, μάλλον από σκόνη γάλα, άδειο, πεσμένο στο φτωχικό, χωρίς στρωσίδι, πάτωμα.
Το κιούπι με τις εληές παράμερα, ίσως άδειο.
Ωστόσο, στην ατμόσφαιρα επικρατεί ηρεμία!..
Φτωχική Εστία, που καίει, έστω σιγαλά, φλόγα ιερών δεσμών..
