Ο γιός του του ζήτησε
να διαβάσουνε μαζί ένα δύσκολο μάθημα.
Ούτε καν καθυστέρησε ν' αλλάξει τα ρούχα του.
Έσπευσε με στοργή και υπομονή να σταθεί κοντά στο μικρό γιό
του,
ν' αξιοποιήσει την ευκαιρία της επικοινωνίας μαζί του.
Να του δώσει χρόνο ζωής
απ' τη ζωή του.
Πατέρας και γιός. Δίπλα-δίπλα.
Καρδιά με καρδιά. Παλιά και νέα γενιά..
Στο άθλημα της γνώσης
αλλά και της ζωής γενικά..
Κι η μητέρα, από μέσα απ' την κουζίνα, που συμμάζευε,
γύρισε -δακρυσμένη-
να ξανακυτάξει τη σκηνή..
Και τί είδε στον καθρέφτη
του σαλονιού..
Νά 'ταν διάθλαση των δακρύων;
Νά 'ταν της φαντασίας, της συγκίνησης της καρδιάς της;
Νά 'ταν της δοξολογικής
προσευχής της;
Ήταν όμως αληθινό.
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός,
ο στοργικός Κυβερνήτης της ζωής μας,
τους σκέπαζε με την
ευλογία Του..
